Annáll 2011

Nýtt ár gengið í garð og ekki seinna vænna að líta yfir árið sem leið. 2011 fer á spjöld sögunnar sem besta árið hingað til. Þetta var árið sem ég gifti mig.

En byrjum á byrjuninni. Ennþá í skýjunum eftir 2 mánaða trúlofun ákváðum við að skoða fjárhaginn og velta fyrir okkur möguleikanum á brúðkaupi þetta árið. Svo varð raunin og dagsetning ákveðin í samráði við tíma og vinnu og sérstaklega með það í huga að fara í brúðkaupsferð. 23. Júlí var brúðkaupsdagurinn og í kjölfarið yrði brúðkaups ferð farin svona rétt áður en skólinn myndi byrja aftur.

Við ræddum fram og aftur um hvað okkur langaði að gera. Suðræn og seiðandi vika á Spáni? eða vikudvöl í bústað hér á landi?. Hvað skyldi gera. ? Hvað myndi henta? Eftir dágóðar vangaveltur var ákveðið að við myndum bara hunsa þessa valkosti og halda í mánaðarferð til Tælands og upplifa allt það sem okkur langaði að upplifa og leyfa okkur allt það sem við vildum. Fjárfestum í góðum díl og tókum til við að skipuleggja ferðina okkar sem við myndum halda í 26. júlí næstkomandi.

Í bland við tilhlökkun og skipulagningu á þessu ævintýri var skipulagning á öðru stærra ævintýri líka í aðsigi. Brúðkaupinu okkar. 23. júlí. Og sá undirbúningur og skipulagning stóð yfir allt fram til 22. Júlí. Ótrúlegt hvað slíkt vindur upp á sig og allar þessar smáu en jafnframt mikilvægu ákvarðanir sem þarf að taka til að vel takist til og dagurinn verði fullkominn. Hver vissi að borðskraut, servéttur og sætaskipan gæti tekið svona langan tíma.? Svo ekki sé nefnt klæðnaður, hárgreiðsla, förðun, tónlist, innkoma, hlutverk, boðskort, ljósmyndun, staðsetning ljósmyndunnar, bílstjóri, brúðarbíll, tímasetning, prestur, æfing, staðsetning á athöfn, staðsetning á veislu, uppröðun, tæknimál, háborð, veisluföng, úthlutun, brúðarstytta, myndashow, mæting, gifting og ég er örugglega að gleyma einhverju. EN maður ætlar bara að gifta einu sinni.

En förum ekki of hratt yfir árið. Í febrúar fór ég með ástinni og yndislegu tengdafjölskyldu til Akureyrar í skíðaferð. Ég, vetraríþróttamanneskjan með meiru, ætlaði að hasla mér völl innan fjölskyldunnar og sýna snilli mína í brekkunum fyrir norðan. Hversu erfitt er að standa á snjóbretti og láta sig svífa niður snæviþaktar brekkurnar, með vindinn í hárinu og finna fyrir dúnmjúkum snjónum, hugsandi um heita kakóið sem maður gæðir á eftir nokkrar ferðir með eplakinnar og bros á vör.

Önnur varð nú raunin og fyrsti dagurinn í brekkunni, annar dagurinn í ferðinni, var hættusamur og rokið í raun það kröftugt að ég sá sjálfa mig í anda þeytast fram af brúninni. Við sögðum það gott í bili eftir dágóða baráttu á klakanum í rokinu. Héldum frekar í bollukaffi eða réttara sagt bolluhlaðborð með meiru. Þetta hljómaði miklu betri hugmynd á staðnum á þeirri stundu. 1000 kr og all you can eat af hvers kyns rjóma/búðings/súkkulaði/glassúr bollum og all you can drink af heitu súkkulaði með rjóma. Sumir átu vel fyrir peninginn og aðrir sáu vel eftir því. En gaman samt að vera saman. Alias var spil ferðarinnar og sýndu allir snilli sína, sumir meiri en aðrir wink wink. Eldspýtuleikur um ömmuna sem var lasin vakti mikla lukku og hlátur. Dagur 2 í brekkunni og nú var komið að því að prófa að upplifa, Live a little. Auðvitað var keypur dagspassi enda besti díllinn þar. Fyrsta ferð með stólalyftu, ever nota bene, og með því einnig sú síðasta, ever nota bene aftur. Fór ekki betur en svo að stelpan kunnti ekki að fara úr lyftunni enda ekki sú kuntumesta og endaði upp á spítala í röntgen og læti. ÁTSI segi ég nú bara er ég endurupplifi þessar hörmungar. Áts again.

En gott er að eiga góða að og fjölskyldan hugsaði sko vel um mig. Ástin mín eina er styrkurinn minn í þessu öllu saman. En ég lét þetta bakslag sko ekki stöðva mig í snilli spilamennskunni og leiddi ég mitt lið til sigurs það kvöldið. Hell ye. Það góða við þessa raun er að ég svaf af mér óveðrið og blindbylinn á heimleiðinni og vaknaði aftur til lífsins í Furugrundinni eftir, að mér er sagt, örvæntingafulla hættuferð heim. Svona getur maður alltaf séð það jákvæða í hverri raun.

All in all var ferðin frábær og skemmtileg byrjun á góðri hefð sem mun vonandi halda áfram um ókomin ár. En hnémeiðslin eru langrækin og enn að bjaga mig í dag. Ég mun halda í hnéspeglun 12. janúar á nýju ári eftir endalausa sjúkraþjálfun og baráttu. Hef miklar vonir og er jákvæð. En já setti allt púður í það að batna í hnénu fyrir brúðkaupið enda staðráðin í því að fara ekki að hækjum upp að altarinu svo ekki sé talað um að spandera í hjólastól á ströndinni í Tælandi.

Leitin að draumastarfinu bar engan árangur og fyrirliggjandi áform um brúðkaup og framandi ferð setti mig aftur inn í vettvanginn sem ég var búin að mennta mig í. Það skyldi bíða betri tíma að leita á aðrar slóðir því nú lægi fyrir að safna. Vinna og vinna og vinna var mottó okkar fram að brúðkaupi og okkur tókst það nokkuð vel. Alla vega unnustan sem er alltaf svo dugleg kona. Ég reyndi að leggja mitt að mörkum líka í fjölbreyttri tímavinnu hingað og þangað um bæinn og sótti mér mismunandi og fjölbreytta reynslu í bland við eflingu fjárhagsins.

Í apríl hélt ég upp á afmælið mitt með glæsibrag að venju og var hollywood þema þetta árið. Alltaf gaman að fagna slíkum gleði viðburði.

Um páskana héldum við á Höfn til að hitta Lindu sys og fjölskyldu og áttum þar góðar stundir saman í bústað. Dvöldum þar yfir páskana, spiluðum, hlógum, lékum og knúsuðumst enda erfitt að sjást svona sjaldan. Heimsóttum líka Ívar og fjölskyldu sem er alltaf jafn skemmtilegt enda yndislegt fólk þar á bæ.

Sumarið gekk í garð og var það með öðru sniði en fyrri ár eins og gefur að skilja. Undirbúningur náði hámarki og allt var að nálgast. Tíminn nýttur í að skipuleggja og endurskipuleggja það sem áður var skipulagt sem svo þurfit að skipuleggja á nýjan leik.

Hvalfjarðarbrúðkaup, sumarbústaðar brúðkaup, sveita brúðkaup, kirkju brúðkaup, borgar brúðkaup, Hlíðargarðs brúðkaup, Furugrundar brúðkaup, hvers kyns salir, stórir, litlir, minni, stærri, mismunandi lögun, mismunandi staðsetning, mismunandi gæði og kostnaður svo eitthvað sé nefnt. Samhliða var brúðkaupsferðin skipulögð með margvíslegum ákvörðun sem þurfti að taka. Í bland við þetta var allur tími notaður í vinnu og meiri vinnu og afgangs tími ef einhver var nýttur í að tana í sundi.

Ákváðum að fara í nokkra daga ferð til Ólafsfjarðar að heimsækja tengda afa Sigga og dvöldum þar í góðu yfirlæti og ró og næði með þá reglu að ræða ekki brúðkaup eða því tengt. Það tókst og við komum tilbaka endurnærðar og tilbúnar í lokaholl undirbúningsins. Komum jafnframt tilbaka með ákvörðun um að fjölga í fjölskyldunni og eftir jákvæðar viðtökur með það myndi lítill fjórfætlingur flytja til okkar í lok ágúst.

Meira um það seinna. 23. júní héldum við svo upp á afmæli Álfheiðar og buðum til stórveislu í litlu íbúðinni okkar. Þröngt mega sáttir sitja og það gerðu þeir enda enginn að láta slíkar kræsingar fram hjá sér fara. Hún átti svo sannarlega ekki von á surprise partýinu á Celtic en þar mættu nokkrir velvaldir og skemmtilegir aðilar.

Fjárfestum í Wii tölvu og dvöldum löngum stundum fyrir framan sjónvarpið í hvers kyns afþreyingu og líkamsrækt þar sem wii partý var vinsælast. Frábær fjárfesting þar.

Við styrktum Sporthúsið þetta árið með mánaðarlegum greiðslum en þó færri heimsóknum. Konan þó mega duglegri en ég. Ég meina 61 þús vá það er geggjað.

Dagurinn okkar rann upp. 23. júlí. Við nutum aðstoðar yndislega fólksins okkar sem hjálpaði okkur að gera daginn eins fullkominn og hann var. Við vorum gefnar saman í garðinum hjá mömmu og pabba af séra Bjarna Karlsyni. Svana frænka söng yndislega tóna af velvöldum lögunum okkar. Brúðarmyndirnar teknar í fallega garðinum okkar, Fossvogsdalnum, og veislan haldin í Gullsmára. Þvílíkar kræsingar og yndislegar ræður og uppákomur gerður daginn að því sem hann var. Við héldum á Hótel Keflavík svífandi um á bleiku skýi og þar fengum við góðar mótttökur, kampavín og ávexti sent upp á herbergi.

3 dögum eftir brúðkaupið héldum við í brúðkaupsferðina okkar. Hvað er hægt að segja um ferðina til að gera henni góð skil.? Ef flett er upp í orðabók: Hin fullkomna brúðkaupsferð þá er engin vafi á því að þar er mynd af okkur í Tælandi. Við ferðuðumst víða, upplifðum helling og nutum þess að vera saman. Versluðum bunch eins og okkur einum er lagið og strengdum þess heit að koma aftur á þessar slóðir í framtíðinni.

Hápunktar ferðarinnar má nefna: blessun munksins í the big buddha, snorklaferðirnar, fílasafari, maturinn, fólkið, hótelin, fljótagistingin í Khao sok þjóðgarðinum(reyndar mínus snákurinn) og allir dagarnir hverjum öðrum betri. Ég get ekki hugsað mér betri ferðafélaga en eiginkonuna mína. Eftir langa og stranga heimferð, eða rúman sólarhring á ferðalagi aftur heim til Íslands, lögðumst við í rúmið okkar og sofnuðum værum svefni. Við lifum enn og munum lifa lengi á þessari ferð okkar enda klárlega hin fullkomnasta brúðkaupsferð sem um ræðir. Mælum með þessu þó ekki með flugfélaginu en það er önnur saga.

Rétt fyrir brúðkaup fékk ég vinnu. Loksins fékk ég vinnuna sem ég var að bíða eftir og hóf störf í banka í byrjun september. Það fór nú ekki betur en svo að ég beilaði á þeirri vinnu og fyrr en varði var ég aftur komin á sama stað, í örvæntingarfullri leit að starfi fyrir mig.

Óteljandi atvinnuviðtöl og fleiri neitanir voru óumflýanleg brot á sjálfstraustinu. Ég reyndi að taka vogarskála kenninguna á þetta en það var erfitt. Með hvatningu frá konunni hafði ég samband við Önnu þjálfara á Dale og eins og sending að ofan fékk ég tækifæri að vera aðstoðarmaður á Dale carnegie- Næsta kynslóð. Þar tók við krefjandi áskorun og um leið sjálfskoðun í 10 vikur. Ég hitti yndislegt fólk sem ég á mikið að þakka fyrir að ég er á þeim stað sem ég er í dag.

Verð að gefa Önnu Steinsen mikið kredit í því að hvetja mig áfram og peppa mig upp og á ég henni mikið að þakka. Ég þakka líka konunni minni fyrir ómetanlegan stuðning og að hafa umborið þessar tilfinningasveiflur allan þennan tíma. Með hjálp þessara hörkukvenna og annarra landaði ég drauma jobbinu mínu.

Ég hóf störf á Hrafnistu í Reykjavík í lok október og starfa þar með góðu fólki. Ég sé um félagsstarfið á deildum og er sérhver dagur lærdómur og kærleiksríkur. Ég sé mikinn tilgang í starfi mínu og er jákvæð og bjartsýn á þennan nýja grundvöll þroskaþjálfa inn á öldrunarheimilum og ég er þakklátt og full tilhlökkunnar að taka þátt í því að móta framtíðina.

Við mæðgurnar förum samferða á morgnanna í vinnuna og stundum heim líka á daginn og er það dýrmæt stund fyrir okkur og góð samvera. Sigrún sys vinnur einnig á deildinni sem ég er svo umræður eru ekki mjög fjölbreyttar þegar við allar komum saman, hinum til mikillar gleði klárlega.Álfheiður kemur svo væntanlega í vettvangsnám á Hrafnistu og kemst þannig inn í umræðuna með okkur en hún hefur samt sýnt mikinn áhuga og virka hlustun hjá konunni sinni.

Tara litla flutti til okkar í byrjun sept og vorum við grunlausar um hversu langt hún myndi fara inn í hjartað okkar. Hún er algjör gleðipinni og saman erum við one big happy family.  Tengdamamma og Bjarki mágur stóðu sig vel í að ala hana upp, það er klárlega staðreynd.

Fórum í helgarferð í sumarbústað í Vaðnesi. Frábær staðsetning, girnilegar kræsingar og yndislega samvera.

Hópkaup, aha, dílar, kraftkaup, win win og gaesin komu daglega við sögu enda góð tilboð sem við létum sjaldan framhjá okkur fara. Keypum ferð í Go kart með mömmu, pabba, Sigrúnu og Óskari og sýndum snilli okkar á brautinni. Enduðum í 2 og 3 sæti. Geggjað stuð og skemmtileg samvera.

Í byrjun desember kom svona líka brjálæðislega gott tilboð frá Iceland express og við gátum ekki látið það framhjá okkur fara heldur stukkum í helgarferð til Köben. Þar dvöldum við í heimagistingu hjá gömlu fólki og upplifðum jólastemningu með meiru. Skóútsölur voru víða og mættum við tilbaka með 8 pör. Ekki slæmt það.

Aðventan gekk svo í garð og við héldum okkar fyrsta árlega aðventuboð. En hér eftir verður ávallt boð til okkar á fyrsta sunnudag í aðventu. Við sungum að sjálfsögðu jólalög við góðar undirtektir viðstaddra og buðum upp á girnilegar kræsingar eins og okkur einum er lagið. Um kvöldið fórum við svo í aðventumessu til Séra Bjarna.

Fórum á jólahlaðborð í Skíðaskálann með tengdamömmu, Jóhönnu, Jóni og Maríu. Hugguleg stemning og gaman að vera saman. Jólin gengu í garð og voru jafn yndisleg og áður.

Fjölskyldusamkomur tíðar enda ekkert betra en að vera umvafin fólkinu sínu.

Árið var í senn gæfuríkt og eftirminnilegt en um leið tregafullt því við kvöddum góðan og yndislegan mann, tengdaafa Loft, sem lést í nóvember. Hann átti heima á Hrafnistu og ég er þakklát fyrir að hafa kynnst honum og getað heimsótt hann í vinnunni nokkrum sinnum rétt áður en hann fór. Ég trúi því að allt hafi ástæðu og tilgangur hvers og eins sé fyrirfram ákveðinn af einhverjum æðri völdum. Verum þakklát fyrir tímana sem við eyðum með ástvinum, gerum daginn og stundina það eftirminnilega að við lítum tilbaka seinna meir með bros á vör og ljúfar minningar í huga.

Á árinu var einnig mikið um matarboð og samkomur og gaf það okkur tækifæri að kynnast yndislegum fjölskyldum okkar betur með hverjum hittingnum. Skemmtanalífið kom einnig eitthvað við sögu þó ef til vill sé hægt að telja það á nokkrum puttum. Sushi áhuginn magnaðist og erum við stanslaust að toppa okkur.

Ég lít á árið 2011 sem eitt viðburðarríkasta ár í lífi mínu. Ég er búin að finna ástina mína, ætla að eyða með henni allri ævinni og hlakka til á hverjum degi að vakna við hlið hennar. Saman eigum við fallegasta og krúttlegasta hundinn, flottasta bílinn, huggulegustu íbúðina, yndislegustu fjölskylduna og björtustu framtíðina. Ég óska ykkur gleðilegs nýs árs. Með kærri þökk fyrir árið sem er að líða.

Eva Dögg Jafetsdóttir 

Árið 2010

Árið 2010 kemur til með að fara á spjöld sögunnar sem besta ár, hingað til alla vega. Alltaf gaman að reyna að toppa fyrri ár.

Hvar skal byrja og hvað skal segja. Nú, maður sveif inn í það með bros á vör yfir sig ástfangin og eyddi nýjársnóttinni með ástinni sinni er ég færði henni áramótakökuna í vinnuna. Jebb maður verður að snæða á áramótakökunni svo árið verði ljúft og gott, sem það svo sannarlega varð.

Hér koma nokkrir hæstu punktarnir ársins 2010

Dóra var með matarboð fljótlega og kvaddi okkur á nýjan leik er hún hélt út til Noregs þessi elska. Hennar var sárt saknað

Skemmtistaðurinn Barbara var sóttur heim í þó nokkuð mörg skipti enda góður staður og gott að vera og alltaf hitti maður yndislegasta fólkið.

Árshátíð SSR gleymist seint þó hún sjálf hafi ekki verið upp á marga fiska en ýmislegt varð til þess að við gleðjumst enn þann dag í dag. Það er gaman að sjá einlæg viðbrögð fólks ;) Djömmuðum svo á Barböru með Sísí og Beggunni.

Skelltum okkur í Vaðnes í yndislega sumarbústaðaferð sem verður nú árleg um ókomin ár held ég bara. Alla vega næst á dagskrá á nýju ári. Spiluðum þar Squence í fyrsta skipti af mörgum á árinu en meira um það seinna.

Plönuðum ferð til Berlínar komandi sumars.

Afmæli hjá Katrínu Þóru sætustu þar sem ekki skorti kræsingarnar og myndarlegheit foreldranna ☺

Í tilefni konudags, valentínusardags eða bara okkar dags skelltum við okkur í Perluna enda getum alltaf fundið tilefni. Girnileg og rómantísk 4ja rétta máltíð vakti mikla lukku.

Svo komu páskar og fjölskyldurnar sáu okkur fyrir páskasteikunum. Páskamyndin var The Box sem verður seint gleymd enda með þeim verstu kjaftæðis myndum, svo slæm að hún var í raun góð eða að minnsta kosti fyndin. Yndislegt páskafrí með tilheyrandi áti og letilífi.

Afmælið mitt var að sjálfsögðu hápunktur aprílmánaðar og bauð ég í partý sem heppnaðist bara nokkuð vel. Í framhaldinu var family fest og enduðum við svo afmælisvikuna á Humarhúsinu á Stokkseyri í girnilegri humarsúpu og skemmtilegri myndatöku í yndislegu veðri.

Sumardagurinn fyrsti og fermingardagur krakkana úr Öskjuhlíðarskóla. Hugljúf athöfn og yndislegur dagur í afmælisveislu Óðins með tilheyrandi kræsingum eins og þeim einum er lagið.

Skelltum okkur í Reykjanesbæ með Maríu Mist og Katrínu Þóru þar sem mikið var hlegið í stóru rólunni, hjá skessunni og sýningu hafsins. Góður dagur í fallegum félagsskap.

Í maí varð ég frá vinnu að halda sökum afdrifaríks óhapps. Við tók sársaukafullir nuddtímar hjá sjúkraþjálfa með ágætis afköstum þó enn finnist afleiðingar.

Patrick og Sinead komu í heimsókn til okkar og við reyndumst hinir mestu gestgjafar með skipulagðri dagskrá og dekri fyrir útlendingana.

Álfheiður Björk lauk Dale Carnegie námskeiði með pompi og prakt og hrifsaði til sín æðstu verðlaun námskeiðsins, svo miklum árangri náði hún. Hún bauð mér með í síðasta tímann og þar var nú ekki laust við að maður var gjörsamlega að rifna úr stolti af þessari yndislegu stúlku og fyrirmynd allra. Já hún átti svo sannarlega skjöldinn skilið. Það var þá sem ég tók örlagaríka ákvörðun enda fólkið þar mikill innblástur og gerði mér ljóst að lífið er alltof stutt til að hanga í sama farinu, því fari sem veitir manni sárindum og óánægju og hrifsar til sín allt sem maður á og meira til. Þeirra er framtíðin sem trúa á fegurð drauma sinna.

Í maí ákváðum við að hefja formlega sambúð.

Ættarmót í sumarbústað Nannýjar og Valla. Griðarstaður næturinnar var Micran í öllu sínu veldi og leit ákaflega þægilega og rúmlega út. Eftir skemmtilegt kvöld með gítarspili og hlátri var haldið til hvílu en stóð stutt því um greip einhver bévítans pest og tveir dagar í Berlín. Já ég brunaði heim með sjúklinginn, með nokkrum stoppum á leiðinni, setti hana rúmið og skipaði henni að sofa þetta úr sér enda ætlaði ég sko ekki ein til Berlínar takk fyrir. Rúmum 48 klst seinna og dass af jákvæðnis bænum vorum við á leið til Þýskalands.

Ferðin í Berlín var yndisleg. Gaypride gangan var engu lík. Veðrið dásamlegt og veskið misnotað á snilldar útsölum, en ekki hvað. Snerum heim með bros á vör og gleði í hjarta enda sumarið blasandi við okkur.

Álfheiður hélt upp á 27 ára afmælið sitt í júní og bauð í veislu með tilheyrandi kræsingum. Á sjálfan afmælisdaginn fórum við í dekur, sushi og bíó í lúxussal og áttum rómantískan og yndislegan dag/kvöld saman. 

Lékum túrista í Reykjavík er við gistum eina nótt á Fosshóteli, röltum Laugarveginn og snæddum á veitingastaðnum Madonnu.

Svo héldum við í Þórsmörkina með fjölskyldunni og eyddum þar góðum stundum þó sólin hafi verið að spara sig. Stórbrotin náttúran og landslagið skildi mann eftir í öngum. Þarna munum svo sannarlega koma aftur.

Hringferðin mikla hófst á írskum dögum á Akranesi í afmælisútilegu Beggunnar okkar. Brjálað stuð í góðum félagsskap þar sem sólin skein og ölið flæddi. Rétt náðum svo að henda okkur saman áður en rigning kom og þar með var í raun sólin farin okkur það sem eftir var ferðar. Kannski helst til dramatískt og jú hún leit við from time to time en eitthvað var hún feimin á ferð okkar um landið.

Héldum til Hafrúnar og gistum þar eina nótt, túristuðumst svo eilítið með henni og börnum áður en við brunuðum svo til afa á Ólafsfirði þar sem við dvöldum í nokkra daga í góðu yfirlæti. Veðurspáin vakti ekki löngun til að stoppa á leiðinni og tjalda. Sequence keppnin hófst, heimsókn til Álfheiðar og Bena og Aldísar, Jólahúsið, Brynjuís og Kjarnaskógur svo eitthvað sé nefnt. Virkilega skemmtilegt

Veðrið var ekki vinur okkar svo við fengum lykilinn frá Reyðfirðingunum sendan með flugi og skunduðum í einni rinu frá Akureyri á Reyðarfjörð með 0 stoppum. Settumst þar að með rauðmaurunum og dvöldum í nokkra daga. Keyrðum helstu firðina og skoðuðum í þokunni, röltum gegnum Álverið mega flottar í samfestingum, borðuðum góðar kræsingar, horfðum á allar stöðvarnar og röltum á fjöllin í rigningu og þoku. Handklæðalausar sundferðir, flippaðar myndatökur og þvottaefni meðfram öllum veggjum. Staðan komin upp í 81-75 fyrir mér í Sequence og spennan að drepa okkur.

 Svo kom að því. Hingað og ekki lengra. Það er sumar og við þörfnumst sólar. Er við vöknuðum í gráu haustveðrinu árla morguns 18. júlí brugðumst við skjótt við, hentum dótinu í bílinn og eins og þruma keyrðum við á ljóshraða þvert yfir landið í leit að sólu. Með stuttu stoppi í Humarpitsu á Höfn vorum við komnar á Apavatn 8klst síðar.

Þar voru Linda og fjölskylda sólbrennd með sólsting eftir síðustu sólardagana. Yndislegt að knúsa fallega fólkið, tjalda stóra tjaldinu okkar, drífa sig að sofa bara til þess að vakna eld snemma í 30 stiga hitakófi. Ahhhhh sól sól skín á mig. Nokkrum dögum eyddum við þarna þar sem hoppudýnan var vinsæl, golfvöllurinn prófaður og búbbla ört spiluð meðal annars. Kíktum líka á Sólheima og sleiktum sólina í sundlaug Laugarvatns. Góður endir á dásamlegri hringferð.

Vorum sammála um það að ef við hefðum ekki verið búin að fjárfesta í ferð til Boston í nóvember hefði stoppið ekki verið Apavatn heldur Benidorm eða því um líkt. Maður kann sér aðeins hóf.

Sumarið var þó engan vegin búið. Fórum í ævintýragarðinn á Stokkseyri með Jóhönnu og Katrínu Þóru og stoppuðum að sjálfsögðu í humarsúpu.

Fjallgöngur og golfferðir voru nokkrar og yndislegt að deila slíkum áhugamálum enda mikil samvera þar og geggjað gaman.

Svo kom gaypride helgin. Opnunarhátíð, Gay cruise, Gleðigangan og Palli á Nasa. Tókum bara allt með pompi og prakt enda varla annað hægt. Mega stuð og bara hlakka strax til næsta.

Ekki má nú gleyma hestaferðinni sem ég vann í útdrætti Öskjuhlíðarskóla fyrr á árinu. Það var upplifun út af fyrir sig og gaman að prófa eitthvað nýtt þó síminn hafi ekki þolað tugi hesta traðkandi á sér. En oh well.

Fórum í Borgarnes og hittum Ívar og Önnu og fjölskyldu, fórum svo í helgarferð til þeirra á Höfn í góðu yfirlæti. Gaman að kynnast betur.

Ættarmót í Hvalfirðinum veitti okkur innsýn inn í gamla daga og fengum við skoðunaferð um hvalstöðina þó sumir hafi nú ekki alveg meikað lyktina., borgarbörnin sælu.

Svo kom að því að lítil prins fæddist okkur öllum er Jóhanna og Jón eignuðust þennan líka dásamlega dreng sem fékk nafnið Markús Thor. Hann er algjör hjartaknúsari og voru myndartökur ósparaðar enda stelpan farið að þyrsta í að spreyta sig aðeins meira í ljósmynduninni. Og það skortir ekki verkefnin enda bara gaman að því að mynda fallegt fólk sem og að gera sínum nánustu greiða.

Sigrún litla mús fór í Lýðháskóla í Danmörku að læra ljósmyndun. Ótrúlega dugleg þessi elska og ég er mjög stolt af henni  

Í byrjun október varð söknuðurinn svo mikill að ég hélt til Reyðarfjarðar og knúsaði fólkið mitt í nokkra daga. Passaði litlu skæruliðanna í sólarhring er mamman skaust á reunion í Reykjavík og við brölluðum ýmislegt á meðan.

Fagnaði hrekkjarvökunni í fyrsta sinn og vorum við helvíti flottar vampírur.

Fórum í sumarbústað í Munaðarnesi með Dóru, Jóhönnu og Erlu og skemmtum okkur vel við súkkulaðikökuát og gamlar ástarsögur. 

Keyptum okkur kort í ræktina með alls kyns fríðindum og áttum í fullu fangi með að eyða öllu. Út að borða hér og þar, ljósatími, klipping, jöklaferð (sem farin verður á næsta ári) og annað.  

Svo kom að Boston ferðinni okkar. Dvöldum á dýrðar hóteli þar sem herbergin voru með þeim flottari. Versluðum og skemmtum okkur eins og okkur einum sæmir. Asnalegustu kaup ferðarinnar án efa Thanksgiving máltíðin en gaman að prófa og vita að never again. Héldum í brjálæðið á Black Friday kl 5 um morgunin og gátum bara vel verslað þó skynsamar vorum við.

Á ársafmælinu okkar fórum við út að borða á Silfur í boði fm957 sem ég vann um sumarið. Fenguð þar afskaplega flotta og framandi máltíð. Eftir hana var örlagaríkur dagur er Álfheiður keyrði okkur upp í Heiðmörk og bar upp bónorð við undirleik náttúrunnar, stjörnubjartur himinn, norðurljós og tunglskin. Dásamlegt alveg hreint. Nokkrum dögum seinna fundum við hringana okkar og settum þá upp. Erum gjörsamlega að rifna úr hamingju og megum það alveg.

Gleðin og hamingjan fór upp úr öllu veldi og yndislegar viðtökur allra sem nálægt okkur eru er okkur mjög mikislvert. Það er dýrmætt þegar fólkið manns getur fundið það í sér að samgleðjast með manni á svona hamingjustundu.

Álfheiður lauk svo 4 önninni sinni með láði og er alveg að massa þetta nám enda svo dugleg :) 

Jólamánuðurinn rann upp. Við verlsuðum flestar gjafir í Boston en það týndist samt meira til. Föndruðum öll jólakortin, sultuðum og útbjuggum konfekt sem við færðum svo nánustu. Myndarskapur alveg hreint svo ekki sé farið af því. Fórum á Jólahlaðborð í Perlunni og smökkuðum allt.

Jólin komu með pompi og prakt og án efa þau bestu hingað til í faðmi fjölskyldu og vina.

Þetta var svona árið í hnotskurn hér á bæ. Ýmislegt annað átti sér stað að sjálfsögðu, matarboðin voru nokkur, partýin ófá og skemmtileg. Hitti fyrir fullt af nýjum og góðum andlitum sem og endurnýjaði kynnin við gömul og góð, og jafnvel kvaddi nokkur. En eins og ég hef alltaf sagt og held áfram að segja: Lífið er ekki það sem við gerum heldur fólkið sem við hittum á leiðinni.

Áramótin blasa við og það er ekki laust við spennu enda ýmislegt fyrirhugað á árinu 2011. Við horfum björtum augum og vitum að árið mun keppast um að verða betra en þau fyrri. Lífið er í einu orði sagt DÁSAMLEGT. Gleðilegt nýtt ár.

Annáll 2009

Árið 2009 er liðið.

Hér eru nokkrir hápunktar þess.

Í janúar fór ég á ljósmyndanámskeið á vegum ljósmyndari.is og lærði þar heilan helling.

Þann 30. janúar fæddst lítill prins okkur öllum. Hann hlaut nafngiftina Björn Grétar sem er afar fallegt og viðeigandi nafn á litla yndið á þessum tímum. Björn í höfuðið á föðurafa sem lést á síðasta ári og Grétar í höfuðið á minni ástkæru ömmu sem kvaddi heiminn fyrir rúmlega 4 árum síðan. Hann hefur gefið okkur svo mikið enda algjör engill og ekkert síðri en stóri bróðir sinn.

Síðasta vika fyrir páska í vinnunni var svokölluð fiskivika þar sem speki Fisksins var í hávegum höfð og hróskasskinn mikli settur á laggirnar. Sumir hafa meira að segja um aðra en hinir og þessir, og ýmsir geta orðað það betur en aðrir þó margir eigi erfitt með að sjá eitthvað jákvætt í flestum öðrum en sjálfum sér. Maður flaug inn í páskafríið með staðreyndina að sælla er að gefa en þiggja.

Árshátíð Kvikmyndaskólans var haldin og fór ég sem sædkikkið hennar Dóru og skemmti mér vel í góðra manna hópi.

Afmælið mitt rann upp á degi Páska og var matarboð að þeim tilefnum. Í fyrsta sinn í langan tíma hélt ég almennilega upp á afmælið mitt með tveimur öðrum apríl skvísum þar sem við héldum alsherjar Hawaii þema boð og heiðruðu nokkrir okkur með nærveru sinni.

Í kjölfarið fór ég loksins í augnaðgerð þar sem grædd var í hægra auga föst linsa. Ekki var laust við kvíða er ég lagðist á skurðborðið en aðgerðin gekk vel. Hins vegar viðtók heljarinnar ferli, þrýstingur upp úr öllu veldi og dropar í miljóna tali sem og tíðar heimsóknir til hinna ýmsu sérfræðinga.

Sólin skein skært í maí og var ég ein af fáum sem bölvuðu henni óspart þar sem ég ráfaði um götur og ganga í töffarastíl með sólgleraugu, too cool for school.

Svo kom loks að því að ég tók niður gleraugun. Ég kláraði önnina með stæl er við Gunnhildur ákváðum að kveðju Siggu skons rækilega með allsherjar kveðjumyndbandi sem ég setti saman og klippti og útkoman var nokkuð góð þó ég segi sjálf frá og rækileg minning fyrir öfluga konu.

10 ár síðan ég útskrifaðist úr grunnskóla svo að því tilefni var reunion bekkjanna A og F. Gaman að hitta gamla félaga aftur og skemmta sér við endurupplifun og minningarnar.  

Fyrir hönd bekkjarins sendi ég myndbandið Dagur íslenskrar tungu á Kvikmyndahátíð Grunnskóla. Það fór ekki betur en svo að myndin var sýnd í Kringlubíó og trítluðu krúttin eftir gullverðlaun og platta í flokki heimildamynda. Yndislegt enda góð leið að koma skólanum á kortið sem og að fá sitt verk til að njóta sín. Óendanlega stolt af krökkunum og myndinni.

Önnina enduðum við í frábærri starfsmannaferð, þar sem stelpan gerðist t.d. svo kræf að japla á hörpudisk beint af hafsbotni í sjóferðinni.... Hattaþema var í ferðinni og tók maður það með trompi rétt eins og annað og skipti reglulega um hatta fyrir mismunandi tilefni ferðarinnar. Rútuferðin heim var án efa hápunkturinn og kynntist maður þar skemmtilegu samstarfsfólki betur. Maður sveif inn í sumarið með góðar minningar um seinni part erfiðs vetur. Fjórir kátir þrestir var lagið okkar og spilaðist hátt í minningunni.

Áhugi á saumaskap fæddist og kveikjan á því var ein sú sniðugasta afmælisgjöf sem ég hef fengið en það var bolasnið og efni frá Dagrúnu minni. Ég hef nú saumað mér tvenna boli á árinu sem telst bara nokkuð gott.

Sumarið gekk í garð  Ég skellti mér á Humarhátíð á Höfn með fjölskyldunni en þar dvöldum við í bústað Landsbankans. Hátíðin sjálf var ekki upp á marga fiska en yndislegt að eyða tímanum með fjölskyldunni, þó minnsta skinnið hafi verið heima með svæsna hlaupabólu.

Þann 12. Júlí hóf ég ævintýrið. Hélt ein til Parísar, fór á 5 daga námskeið um studio ljósmyndun, upplifði það helsta sem borgin hefur upp á að bjóða. Er ég lít til baka á þessa lífsreynslu get ég ekki annað en verið stolt af sjálfri mér. París skilur eftir sig eftirminnilega tíma og áhuga og vilja til að snúa aftur á ný í komandi tíð.

Ég fór líka með litlu fjölskyldunni í útilegu á Apavatn og þar var spilið Kubbur kynnt til sögunnar. Það var spilað nokkrum sinnum í sumar.

Verslunarmannahelgin gekk í garð og ég eyddi henni í afslappandi fjölskylduferð í Munaðarnes. Þar var fjárhættuspilið Pay spilað eins og enginn væri morgundagurin. Ferðin endaði svo á heljarinnar afmælisveislu afa míns sem bauð öllum til dýrindis kvöldverðar og með því.

Gay pride helgin var svo tekin með trompi þetta árið rétt eins og fyrri ár í yndislegum félagsskap. Þú gangan sjálf væri fremur dræm var dagurinn, kvöldið og nóttin hrein snilld. Mojito partý með öllu tilheyrandi. Ball á Nasa, áframhaldandi djamm á Barböru og endað á Apótekinu með fríðu föruneyti. Þetta gay pride kvöld er eitt það skemmtilegasta til þessa. ýmsar ástæður spila inn í en þá aðallega skemmtilegur félagsskapur hér á ferð. Hér var upphafið af vinskapnum okkar Álfheiðar en hann átti bara eftir að vaxa og dafna.

Sumarið innihélt líka nokkur þriðjudagskvöld on the balcony hjá Dóru í slúður með öl í hönd. Systir mín fagnaði svo þriðja tuginum í Hawaii þema partý (hentugt þar sem ýmislegt var til frá mínu afmæli)

Skellti mér líka á Ljósanótt í Reykjanesbæ.

Halldóra kvaddi svo Ísland í lok ágúst og að því tilefni var kveðjuteiti haldið á SPOT og djammað eins og enginn væri morgundagurinn en hann kom samt og eftir stanslaust stuð þá nótt og skutl út á flugvöll hélt maður eiturhress beint til vinnu. Úffffff segi ég bara

Menningarnótt var næsta djamm og eftirminnileg var sú nótt er loksins maður var komin með almennilegan djammfélaga, Álfheiði Björk og fyrirhugaðan Noregs ferðafélaga. Já þetta djamm var skemmtilegt rétt eins og önnur okkar djömm eftir það. En þau voru nokkur, og öl on the balcony færðist nú í Dúfnahólanna þó þar sé skortur á svalarhúsgögnum enda ekki aðalmálð það. Þó nokkrir ferðafundir og Skype deit voru haldin sem undirbúningur fyrir ferðina okkar.

Innflutningspartý í Dúfnahólum í góðra vina hópi, sem og ,,innflutningspartý” hjá Jóhönnu sem seint verður gleymt svo ekki fari fleiri orð um það. Kosin í skemmtinefnd í vinnunni og nokkrir hittingar sóttir.

Fór líka á allsherjar ættarmót og skemmti mér óviðbúið nokkuð vel.  

Svínaflensan kollreið samfélaginu og var blaðra sem hélt áfram og áfram að blásast upp. Ég fékk mér eitt stykki bólusetningu og slapp við skrekkinn.

Rétt fyrir vetrarfrí hitti ég skvísur í Öskjó í fordrykk, sushi, mojito og svo eftirdrykk. Frábær leið að sigla inn í vetrarfríið.Noregsferðin rann loks upp og var hún öll eins og hún átti að vera. Yndislegur tími með yndislegu fólki. Vinnan gekk sinn vanagang og ekkert til að fara fleiri orð um.

Kreppan mikla snart mig persónulega ekki djúpt og tók ég stórt skref fram á við er ég fjárfesti í minni fyrstu íbúð. Með góðri hjálp frækinna manna og kvenna hef ég náð að útbúa mér indælis hreiður í Furugrundinni. Hér líður mér afskaplega vel og augljöslega tilbúin að fljúga í burtu þó stutt sé.

Fyrsta partýið var haldið fyrir fallegt fólk í Eikjó og ekki laust við indælis skemmtun þar. Nokkrar tilraunir til annarra partýja hafa verið gerðar með mismunandi lukku en ávallt glens og gleði í Furugrundinni enda góður staður að búa á. Líka heopin með nágranna í portinu þó blokkin sjálf eigi eftir að sanna sig.

Ljósmyndun hefur verið ríkjandi á árinu er ég held áfram að fanga minningarnar sem og uppfylla sköpunarþörfina. Ég tók mínu fyrsta formlega “giggi” er ég var ljósmyndari í fallegu brúðkaupi Írisar og Magga sem giftu sig við sólsetur á Stokkseyri í nóvember.

Síðustu tveir mánuðir ársins voru bestu mánuðir lífs míns. Ég hef fundið það sem ég var að leita að, bæði í sjálfri mér og öðrum. Í afmælisannál þessa árs (26 ára) rita ég: Ég skynja miklar breytingar í nánd og eftirminnileg ævintýri sem umbreyta öllu.  Ég get með sanni sagt að ég er umkringd yndislegu fólki sem tekur mér eins og ég er og leyfir manni að finna til sín.

Jólin komu svo og liðu ljúft og alltof hratt. Jólafríið var sannkallað frí og að mestu eytt í letilíf. Áramótin settu svo punktinn yfir I-ið og undirstrikuðu dásamlegt ár að baki. Árið 2009 fer á spjöld sögunnar sem besta árið. Ég hef lært ýmislegt um mig og aðra. Í kringum mig hef ég safnað góðu fólki sem heldur áfram að koma mér á óvart sem yndislegasta fólkið mitt. Ég hef tekið á ýmsum áskorunum á árinu. Sumt hefur þroskað mig og eflt, ýmislegt hefur bætt mig og aðra, og enn annað hefur reynst mér erfitt en þó yfirstíganlegt. Allir atburðir, viðburðir og tilefnin fara í reynslunnarsjóð. Ég fagna árinu 2010 með opnum örmum, tilbúin að takast á við það sem bíður mín. En aðalmarkmið þessa árs og komandi ára er að taka lífinu með stóískri ró og styrkja samböndin við mikilvæga fólkið og bara umfram allt hafa gaman af því að vera til. 

Takk fyrir allt gamalt og gott :D 

Ég þoli ekki svona barnaskóladrama.....

Tíminn líður og bíður ekki eftir neinum. Ágúst er senn á enda og síðasta afmæli fjölskyldunnar á þessu ári er á morgun er bróðir minn fagnar nýju lifári. Fríið mitt kæra er á enda og það er afar erfitt að komast aftur í gírinn. Maður horfir hugfangin á fríin á dagatalinu sem koma vonandi fljótt. ahhhh FRÍ 

jæja snap out of it. Hápunktur eða lápunktur meira, líðandi daga er að pottþétt sá að Halldóra er flogin landi brott.  Mikill söknuður en vá hvað verður gaman að hemsækja hana. Við kvöddum hana þar síðasta fimmtudag, með tilheyrandi get together á SPOT.. þó fyrst í fyrirpartý í Blásölum og þurftu sumir að tjá tilfinningar sínar yfir brottförinni og skála í þartigerð staup af engu öðru en Ópali sem er bara það besta ever. Svo föðmuðust allir og meira til og fóru að Spot og djömmuðu meira á fimmtudegi en það er allt í lægi. og svo klukkan 1 var lokað eða kannski hálf tvö sumir voru lengur út en aðrir og allir fóru heim..

....nema þeir allra allra hörðustu sem héldu í eftirpartý í Blásali en ekki hvað og spjölluðu, drukku og tengdust tryggðarböndum yfir núðlum, bacardi skotum og öðrum veigum framundir morgun. Svo að sjálfsögðu var stelpunni fylgt nánast upp í vélina við undirleik lagsins Falling slowly...  svo Bye bye Dóra.... og þegar allir voru að fagna nýjum degi gerðu næturdrottningarnar það líka, reyndar sumir fóru heim að sofa en aðrir héldu sprækir til vinnu klukkutíma síðar og ekki bara það heldur héldu ekki svo sprækir í fjölskyldukaffi síðar um daginn.  ÞAð er ljóst að aldurinn er ekki farin að segja til sín og maður er vel þess megnugur að sleppa svona eiinni eða tveim nóttum út endrum og einu sinni. 

En nóg um það.... nú eru tvær vikur liðnar af vinnu, rútínan er að setjast inn og allt fer að falla í fastar skorðir með von um að það haldist og blessist. Ég hef sett mér hugræn markmið þetta árið og ætla mér að fylgja þeim. Something about ég er eins og ég er og breytst ekki fyrir neinn, ég tek fólki eins og það er og veit að það breytist ekki og umfram allt people I hate or not my fokking friends. 

ÞAð er líka eitt af lífslexíunum, þ.e.að á lífsleiðinni er manni settar hindranir í formi ýmis þar á meðal fólks og aðal áskorunin er hvernig maður dílar við þetta og hvort maður láti þetta brjóta sig niður. ég er löngu hætt að láta fólk setja mig undir skóna sína. Actions speak louder than words. What goes around comes around.  Og umfram allt .....ég þoli ekki svona barnaskóladrama, ég ætla að pakka í töskurnar og fflytja til......?? 

En já núna heldur kannski fólk að ég sé bitur lítil kelling með allt á hornum mér. En staðreyndin er einfaldlega sú að maður lifir og lærir og í hvert sinn á hverjum degi gerir maður sér ljóst fyrir mikilvægi lífsins og jafnframt brotleika þess. 

En aðalmarkmið þessa árs og komandi ára er að taka lífinu með stóískri ró og styrkja samböndin við mikilvæga fólkið og bara umfram allt hafa gaman.

Eva kveður 

bloggleti en skrifræpa

vá hvað ég er ömurlegur bloggari ef ég skal kalla mig það...ojjj barasta. 

man ekki baun hvað ég bloggaði seinast því ég nenni ekki einu sinni að kíkja á essa síðu.... nei nú segi ég stopp. 

Ég man back in the days þegar maður var alltaf með svo ótrúlega hástemmda þvælu um tilvistarkreppur, lífsgildið og innra sjálft og við endurlestur á því getur maður ekki annað en brosað út í eitt af vitleysunni í sjálfum sér. En núna NOTHING.... bull bull og vitleysa

en jæja there´s no point crying over spilt milk. 

Nú má maður til með að henda nokkrum línum inn þar sem örfáir dagar eru eftir af þessu líka yndislega sumri. Veðurlega séð verð ég að viðurkenna að ég er frekar svekkt. kannski er það sólarlandaferðir síðustu ára sem rugla mann í ríminu en ég er ekki sátt við tanið sem ég hef öðlast eða skort af því það er. Já þar sem utanlandsferðin mín þetta árið gaf ekki alveg kost á því að liggja á ströndum eða sleikja sólina á einhvern annan hátt nema með nefið ofan í byggingum og hvers kyns merkum fyrirbærum, kortalestri og myndavélaklikki. tja tja hey you win some and lose some

en förum eilítið tilbaka í byrjun ágúst, Verslunarmannahelgin gekk í garð og ég eyddi henni með fríðu föruneyti í afslappandi fjölskylduferð í Munaðarnes. Virkilega skemmtilegt enda ég nú ekki þessi útilegu, útihátíðartýpa en það getur verið að það breytist...aldrei að segja aldrei. :) Ferðin endaði svo á heljarinnar veislu afa míns sem bauð öllum til dýrindis kvöldverðar og með því. Siðan var bara brunað heim til Rómeó míns sem var afar glaður að sjá mann. Litla skinnið leikur sem skugginn minn allan daginn alla daga í sumar og gerir allt til að ég yfirgefi hann ekki á daglegu nótum. Svona er maður vinsæll, gott að einhverjum finnst maður vera fun...jæja

Moving on. Gay pride helgin var næsta helgi á eftir og er maður eiginlega enn í skýjunum eftir hana. Vá hvað ég skemmti mér vel alla vega enda var dagurinn, kvöldið og nóttin alveg hrein snilld. Í grófum dráttum, byrjuðum daginn á Sólon í hádegisverð, ég, Halldóra, Álfheiður, Hafrún, Sísí og ....(ég vil segja Sú mí en ég man bara ómögulega nafnið á annars mjög indælli stúlku hehe) alla vega við vorum þarnan nokkrar saman. Síðan horfðum við á gönguna miklu en hún var nú frekar dræm þetta árið, alla vega hef ég séð hana betri. en oh well. Eftir frekar óvenjuleg en annars vel áhugaverð skemmtiatriði var miðinn á PAlla keyptur og restin af deginum leið hratt og örugglega enda gaman að vera með góðu fólki :)

Um kveldið var grillað og svo slegið upp alls herjar Mojito partýi með öllu tilheyrandi. nammi namm...mikið hlegið mikið gaman. 

Þegar allir voru orðnir vel hressir og komnir í dans gírinn var skundað niður á Nasa þar sem viðtók hömlulaus gleði bæði innandyra jafnt sem utan. Hæfilegur fjöldi fólks þetta árið gerði ballið virkilega skemmtilegt og dansinn steig maður dunandi fram eftir öllu. En þegar fór að síga á þreytu í liðinu og ballið að verða búið var maður heldur betur ekki í stuði til að hætta að vera í stuði if you know what I mean þannig við Álfheiður héldum á Barböru (þar sem má dansa upp á borðum en maður vissi það ekki þá, note to self....) og þar var dansað meira og skemmt sér meira og all svakalega og eina sem maður getur sagt við slíku kvöldi er að það er gaman að vera til. Þetta gay pride kvöld fer á spjöld sögunnar sem skemmtilegasta til þessa. ýmsar ástæður spila inn í en þá aðallega skemmtilegur félagsskapur hér á ferð. Tak sá meget ;) Erfitt verður að toppa þetta kvöld en mikið verður gaman að reyna :D

Svo hafa verið nokkur þriðjudagskvöld on the balcony hjá Dóru með öl í hönd í góðra vina hópi. Mikið á maður eftir að sakna hennar Halldóru mikið er hún yfirgefur landsteinanna og heldur á vit ævintýranna í leit að frægð og frama. Blendnar tilfinningar þar sem mann hlakkar líka afar mikið til að fara að heimsækja dúlluna til Noregs en við munum mála bæinn alls kyns litum þegar kemur að því mú haha

En senn líður að skólabyrjun en það eru einungis örfáir dagar eftir af sumrinu 2009. Helgin næsta verðru tekin með trompi enda síðasta helgi sumarsins. Partý og taumlaus gleði hjá Dóru á föstudag, og 30 afmæli systu á laugardag. Á sunnudag undirbýr maður sig svo andlega fyrir fyrsta skóladaginn. Hvað mun þetta ár bera í skauti sér er ómögulegt að segja en fyrri reynslur sýna að allt getur gerst og þá meina ég ALLT....hvort sem það er slæmt eður gott verður að koma í ljós en staðreyndin er sú að það sem drepur mann ekki hlýtur að styrkja og lífið er röð lexía sem maður verður að upplifa til þess að skilja...

Þó þetta sumar var eins og áður sagði yndislegt og skemmtilegt og allt það þá er svarti bletturinn án efa tíðar heimsóknir á Sjónstöðina og stöðugir vítahringir og dropar í milljóna tali allt til þess gert til þess að komast að því að kannski þarf maður í stærri stríð og aðgerðir með augun sín. Nú situr maður og vonar og óskar þess að sjóninni haldi maður og geðheilsunni umfram allt.  

Nú er best að slutta þessu enda klukkan orðin margt og bla bla bla..... Skrifræpa sem þessi sýnir að maður hefur þetta enn í sér að geta ramblað áfram um eitt og ekki neitt algjörlega í óvissu um hvort einhver eigi eftir að komast framhjá fyrstu greinaskilum

meira seinna,

 

 

 

beginning of something greater......

Ég er komin heim. Er ég lít til baka á þessa lífsreynslu get ég ekki annað en verið stolt af sjálfri mér. Að loksins láta drauminn rætast og taka stjórnina, fara út í heiminn og upplifa í stað þess að sitja heima hugsandi um það sem gæti hafa orðið. Þessi reynsla kemur svp sannarlega sem bæting fyrir LA, þó sú ferð verður sett aftur ofarlega á lto do listann. 

Ferðalagið heim var ekki áfallalaust, en hvað vandamál ef ekki til að leysa og eftir dágóða stund var maður komin inn í frihöfnina, umkringd útlendingum en þetta er svona í fyrsta skipti sem maður stendur í röðinni og heyrir ekki íslensku heldur fjöldann allan af öðrum tungumálum. Það er víst satt, í kreppunni fara allir ti Íslands. Viðúnaður á flugvellinum mætti þó vera sterkari hvað varðar þessa öflugu svínaflensu sem á eftir að versna apparently eða svo hef ég heyrt  Jæja það fer sem fer. mitt mottó alla vega

 En að ferðinni minni aftur. 

Ég hef svo sannarlega upplifað margt og verður ferðasögunni skellt inn von bráðar svona í heildina. Gríðarlega mikill myndafjöldi verður skrappaður saman með þeim tilgangi að útlista sem best upplifuninni og ævintýrinu mínu. The big adventure of ´09 :)

 Jafnvel þó ég sé búin að skoða það helsta í miðborg Parísar á ég margt eftir sem ég geymi til betri tíma. Vikan var fljót að líða enda fullt prógram alla daga allan daginn. Ekki gafst tími til að njóta friðar og afslöppunar í pikknikk á þeim mörgu stöðum og göðrum víðsvegar en það er eitthvað sem einkennir Frakkland afar og ég er alveg að fíla það enda yndislegt útsýni og andrúmsloft. Frakkarnir í heildina sem umkringdu mig voru kurteisiir og skemmtilegir og ég var alveg að massa menntaskóla frönskuna og lærði fullt. :)

Vissulega blendnar tilfinningar eins og oftast þegar einhverju ferli lýkur. Horfi til baka með söknuði en gleði yfir upplifun og afreki, vitandi það að ég mun snúa aftur á þessari slóðir þar sem París skilur eftir sig eftirminnilega tíma og áhuga og vilja til að snúa aftur á ný í komandi tíð.  

En ég er ánægð að vera komin heim, back to reality, í faðm fjölskyldu og vina og umfram allt míns eigins rúms. :)

It´s only the beginning of something greater 

Meira frà Paris

ojjjj bùnad skrifa fullt og ta ytti ovart a takka sem for til baka og allt hvarf SON OF A......

Jæja stutt version
Stud ì skòlanum i dag; var ad klàra. Unnum med ljos og skugga og uppstillingu.
Afar lærdomsmikill kùrs. hlakka til ad spreyta mig meira. Painting with light er heimavinnan. unnin i svartmykri herbergis à nòttunni ;)

Ì gær
Notre dame
Stroll um the Latin quarter; tùristabudir og margmenni. stud
Èg er haldin teirri ranghugmynd ad allar gotur hljoti ad liggja saman ad einhverju leyti og ef madur bara heldur afram ta kemst madur a afangastad eins og yfirleitt à litla Islandi og eflaust er tad hægt en tekur ansi langan tima enda rue de la blu og Rue de la mumu leida Rue de la qu saman vid Rue la flu en ekki Rue de la Su nema bara odrum megin og ta tarf ad labba Rue de la bu.......
Jà jà èg hef labbad tetta allt saman og meira til.
En ì angistinni og orvæntingarfullri leit ad metro og fjandans stadsetningu whilst walking tekst manni alltaf ad finna tad sem skiptir. jà stelpan komst i feita ùtsolu og turfti nàttla ad staldra vid og versla smà; ;) Jakka og bol qui. Très bien;)

Jæja eftir ad hafa komist i minns eigin helming borgarinna og ganga i ofuga att ad hotelinu en komst svo var staldrad vid i supermarket. verslad ser sma pikknikk og upp a herbergi. Komst ad tvi ad tessi angi eda fnykur sem liggur frà ruslatunnum sumst stqdar er in fact "ilmur" af very so stinky cheese sem eg turfti endilega ad kaupa. sidan hvenær er Brie tessi lyktarmikli jæja eg keypti nokkra adra osta og fleira sem yndislegt var ad hàma i sig og horfa à Carrie i Paris hehe

Ì dag ætla eg fyrst nuna upp à hotel. fà mer sma bita og skunda svo i metro ad Arc de triomphe eda Sigurboganum fyrir ykkur leikmannanna ;) og svo verdur strollad nidur Champs Èlysee hopefully with some shopping og eftir tad er tad Louvre safnid enda fer madur ekki til Parisar og lætur tad framhja ser fara to madur se nu ekki alveg tessi listatypa en Monu lisu skal madur sja.

Ad fara ljosmyndaferd til Parisar er BARA yndislegt enda tvilikur innblàstur af svo oendanlega miklu.

kved ad sinni.

Greetings from Paris

Jæja tà er von ad madur làti heyra ì sèr.

èg er ekki ad fara ad skrifa langt enda a mac bordtolvu og ekki ad nenna ad læra a nùyja stadsetningu stafa WHY

Nù er èg ì frakklandi og annar dagur nùamskeidsins var ad klàrast. Tetta er intense nàmskeid og gefur manni gòda innsyn inn ì moguleikana. Skemmtilegt fòlk ùa ollum aldri. 

Frì ì gær tar sem tà var Bastillu dagur eda tjòdhàtìd Frakka. Meira um tad à eftir.

Flugid hingad gekk àgætlega framan af; tar til i endan tegar stelpan vard flugveik I mean HALLÒ er hægt ad vera flugveikur ùffffff jæjq sambland af morgu en eg lifdi tad af. Hringdi svo ì skutlid med fyrsta franska ordinu VIATOR eda kannski bara franskt nafn jæja. Deildi bìlnum med afar hressum kvensum fra USA; Astralìu og Bretlandi. Hòtel Modern er nafnid à heimilinu mìnu hèr, afar lìtid og sætt herbergi, ekta franskt med klòsetti àn hurdar tannig basiclly sef à toilettinu haha segi svona àgætt tegar madur er svona einn;

Jæja moving on. Nù var flytt sèr ì nytt outfitt enda af nòg ad taka og skottast tessa stuttu leid ì skòlann med tessar lìka solid directions. En svo virdist ad kortalestur er ekki mìn sterka hlid og til ad gera langa sogu stutta eda langan dag lengri tà var èg bùin med Bastillu hverfid àdur enn eg vissi af tò skòlinn væri engan vegin ì sjònmàli. En èg hitti Haron, almennilegur Egypti/Frakki sem baudst til tess ad fylgja mèr àleidis. Svo virdist sem Frakkar er afskaplega tilkippilegir hvad almennilegheit vardar og vilja allt fyrir mann gera ef madur bara nennir ad spjalla vid tà. Jæja eftir toluvert labb kom èg ad Bstillu torginu og nennti ekki ad tala meira. Rolti upp à hòtel sem var rètt hjà samkvæmt kortinu, ò jà turns out ad fjarlægdarskyn er heldur ekki einn af mìnum styrkleikum heldur en oh well madur kemur sèr ì form og tekur esjuna med trompi mje mje mje

Frà hòtelinu fòr èg ad skòlanum til ad sjà hvert èg àtti ad mæta næsta dag, stuttur spolur tar, stoppadi à stad og asnadist ad kaupa Crème Brulèe sem er ì alvoru bara vanillubudingur med brenndum sykri, komin upp à hòtel, horfdi à sex and the city, taladi vid mùttu og fòr ad sofa.

Ùff med tessu àframhaldi verd èg her i allan dag, skrifræpa daudans

tra la la

Dagur tvo; skòminn, fìnt fòlk; lærdum ad stilla upp og `ymislegt studio tengt, Tòk metro nidur i bæ à Troccadero og àdur en èg vissi af mætti mèr stòrkostleg syn, EIFFEL ì allri sinni dyrd, Myndir myndir myndir og svo skellt ser i rodinna endalausu en sem tok nu enda à endanum og àdur en èg vissi var èg komin upp, Meirihattar, Flytti mer svo nidur tvi hjòlatùrinn var alveg ad fara ad byrja: Fat tire night bike tour tòk mann um  hluta Paris à Californiu Crùsorum eins og hjòlin kallast, hjòludum vìda og fengum innsyn inn ì soguna um leid, Sòlsetur à brùnni tar sem Big og Carrie kysstust i endann à tàttunum og sàum tar sem Bourne identity var tekin ad hluta, Eiffel turninn; Louvre og Notre dame ì ljosadyrd kvoldsins og toppurinn var kvoldsigling inn ì næturhùminu tar sem endalaust mikid af raudvìni var ùtdeilt og svo hjòlad aftur tilbaka. Drink and ride people. superb

Tar sem madur ferdast lonesome er ekki ràd ad vera mikid à vappi svona ad kvoldlagi en èg àkvad ad taka metroid samfò einum ùr hjòlatùrnum og tòk svo bara taxa stutta leid ì lokin. eftir smà ùtùrdùr og misreikning ehemmm

Dagur 3 Bastilla day

Ì borginni eru yfir trjù hundrud loggur, tvo hundrud hermenn og annar eins fjoldi af hvers kyns monnum ì einkennisbùningum, Àstædan, sà gridarlega mikli mannfjoldi sem greinilega kemur vidsvegar ad til ad upplifa tad sem èg àtti eftir ad upplifa tetta kvoldid,

Einkennis klæddu mennirnir sàu um ad sjà til tess ad dreifa fòlkinu; hvernig jù med tvì ad loka gotum, gonguleidum og bæjarhlutum smàm saman yfir daginn, Allar gotur fylltust og voru yfirfullar og madur labbadi bara tangad sem madur komst, Margir hverjir hafa farid ùt eldsnemma og fundid ser stad og dvelja allan daginn ì sannkalladri pikknikk stemmingu, Tegar madur er einn tà er tad ekki alveg sem madur nennir eikkad klukkustundum saman, Èg gekk tvi bara lengra og meira hey hvad eru nokkur tùsund skref ì vibòt, Fòr ad Sigurboganum og gekk nidur laugarveginn eda Champs Elysee, Svo keypti èg samloku og med tvi i dinner fann mèr gòdan stad ì manntrongvunum og hlyddi à stòrtònleikana, vìst einhver sùper frægur hèr  ;) mjog gaman, Svo kom ad tvì the tip of the iceberg, Flugeldasyningin!!!!! Eina sem èg get sagt er ad ALLIR ættu ad skrifa tetta à to do list in life, Tvìlìk og onnur eins syning sem skildi mann bara eftir djùpt snortin og gæsahud i logum , Èg med camerurnar à lofti og to tad se hægt ad fa àhorf i tv tà er upplifunin engri lìk en ì eigin persònu, CHECK hjà mèr 

Tegar syningunni lauk tok vid kaos og meira kaos enda flest allar metro lokadar og allir à leid à tessar orfàu opnu, Tveir tìmar ì vidbòt og ca 20 mìn labb alone à afar òtægilegu stræti sem er reyndar min gata ehemm en long var hun svona kl 2 ad næturlagi jæja geri tetta ekki aftur, TAKEN people ahaha

 Nùna er èg bùnad sitja her i rùma klst og skrifa à tessa omurlegu tolvu med bandvitlaust lyklabord; WHY people Bara gott ad i skolanum kemst madur a netid enda hefdi ordid ansi dyrkeypt annas

Planid fyrir daginn ì morgunn var ad sofa enda mega treytt ad vakna snemma EN madur getur sofid heima hja ser, Skelli mer heldur ì goda vedrinu nidur i the Latin quarter, Notre dame, markadir og meira rolt, Jà so far hefur dvolin verid fremur òdyr tar sem i ollum ongtveitunum gleymir madur ad borda, NOTE TO SELF,,,,,,

Èg segi bara tad er toluvert erfidara ad vera einn, svo margt sem tarf ad hugsa um, kortalestur, ratvìsi, peningageymsla og oryggisvordur, mataràkvardanir og endalaust margir ad spjalla vid, En gaman er tad, sem betur fer finnst mèr èg sjàlf alveg òtrùlega skemmtileg, ;)

Læt tetta duga ad sinni, kannski madur staldri vid i markadi, kaupi ser i pikknikk og setjist undir dyrd Notre dame; Hvada ævintyri bìdur min i dag,,,,,,

 

knùs og kossar frà Paris 

 

Paris here I come

Nú er föstudagur. Sumarið búið að vera hið fínasta þó sólin sé fyrst að láta sjá sig núna....Farin að halda að bölvun mín á sólinni í maí (eftir aðgerðina) hafi gert hana fúla en viið sjáum til. Nú styttist óðum, aðeins tæplega tveir dagar þar til ég fer til Parísar. Allt að verða klappað og klárt og nú ætlar mín bara að nota kvöldið til að pakka og taka til vonandi. Verður alltaf skýrara og skýrara að kannski sé komin tími til að hugsa um aðra búsetu þar sem dót og föt aðallega er bókstaflega að flæða út um allar trissur í litla kotinu mínu. Já útsölurnar komu og var þeim alls kostar tekið fagnandi hendi. Ég var sú sem gekk um í Mall of America fíling farandi í Smáralind og Kringluna á sama degi, kaupand fyrir guð má vita hvað að alls kyns dóti, fötum aðallega. Svo er maður að þroskast og sýnir saumavélinni áhuga....yndislegt og hagstætt svona í kreppunni....En svo komu útsölur og þá má geyma saumaskapinn...Markmiðið að skella sér á saumanámskeið for dummies...KVeikjan á þessu öllu saman var ein sú sniðugasta afmælisgjöf sem ég hef fengið en það var bolasnið og efni frá Dagrúnu minni. :) bravó og takk

Það er ekki laust við tilhlökkun, spenning og vissulega smá hnút í maga fyrir ferðinni miklu en ég kýs að kalla hana það. enda stórt skref sem maður er að taka. Eflaust á maður eftir að lenda í ýmsu, vanda sem og ævintýrum..Skulum bara vona að maður komist hjá meiriháttar vandræðum...já já ég veit, að horfa á TAKEN rétt fyrr ferðina er eins og að horfa á flugslysamynd rétt fyrir flug. Kannski maður skelli LOST í tækið svona rétt til að koma sér í gírinn. En vá hvað TAKEN er góð mynd, örugglega með þeim betri myndum sem maður hefur séð mæli með henni eindregið, en nóg um það.

Ég mun blogga eitthvað á meðan ég er úti þó ég viti nú að lesningin hér sé af skornum skammti svona eftir að fésið heltók netheiminn. En sama, þetta er óborganlega minning fyrir mann sjálfan síðar meir, það segi ég alltaf :)

Svona gróft ferðaplan:
Ég held utan eldsnemma á sunnudaginn. Kem út um hádegisbil. Eyði deginum í nágrenninu. Fyrsti dagur í skólanum á mánudagsmorgun. Skutlast svo niðrí bæ og upp í Eiffel. Svo er planið að fara í hjólatúr við sólsetur og frameftir, Þriðjudagurinn er þjóðhátíðardagur Frakka og eyðir maður hönum örugglega í miklum mannfögnuði. Miðvikudagurinn verður tekin í það helsta. Fimmtudagurinn vonandi í walk about um Montmarte. Föstudagurinn er skólinn sluttaður og nokkuð opin restin, eflaust niðrí bæ, people watching sem er víst afar vinsælt í Frakklandi . Laugardagurinn verður notaður í það sama og meira, tekin snemma og borgin að vakna, Sunnudagurinn er heimkomudagur og vonandi tími fyrir markað einn og svo bara flugvöllur og heim beint í ammæli hjá systu.

Þannig verður það. Læt þetta duga að sinni, reyni að hugsa ekki meira um TAKEN. Enda er staðreyndin sú: Koma það sem koma skal. Það er ástæða fyrir öllu og allar upplifanir eru aðeins hlekkir af lífskeðjunni sem mótar mann til endadags. (gasalega djúpt þetta bara fæddist rétt í þessu)

En nóg um þetta í bili
eins og verðandi vinir mínir segja
AU REVOIR

12. júlí held ég út á vit ævintýranna, 19. júlí kem ég heim reynslunni ríkari

Já sko maður duglegur að skrifa. humm sumarið byrjar bara sæmilega, ég hef nú ekki enn setið á pallinum með kokkteil í annarri og hundinn í hinni að sleikja sólina en það kemur vonandi von bráðar. Júní er að verða búin, jæks.

hvað er maður búin að áorka, tja kannski svona helsta er að taka stóra ákvörðun, hella sér út í djúpu laugina og athuga hvort maður geti synt þar. Nei ég hef ekkert farið í sund heldur er þetta meira svona myndlíking mú haha Já ég var opin fyrir ævintýrum í sumar og hefði farið nánast hvert sem er, skipulagt eður ei, var komin með ferðafélaga og heimurinn var ostran okkar.. eða já eitthvað svoleiðis ehemm. Það fór nu ekki betur en svo að það varð ekkert úr því en jæja there´s no point crying over spilt milk segi ég alltaf...

Ég tók ákvörðun og stend við hana... Ég skráði mig á 5 daga ljósmyndanámskeið í Paris og til að gera langa sögu stutta, fékk í inn, pantaði flug, hótel og bý mig nú andlega undir það að ferðast ein um götur Parísar og upplifa stórkostlegt ævintýri. Fá innsýn inn í stúdíó ljósmyndun, kynnast fólki, og bara njóta líðandi stundar, skoðandi allt það sem París hefur upp á að bjóða. Ef til vill er þetta byrjunin á fleiri dásamlegum ævintýrum. Ég er hætt að láta fólk setja mig undir skóna sína og búin með biðina eftir lífinu....Ég tek stjórnina og held af stað út í hinn stóra heim. Hvað setur, kemur senn í ljós... 

Þangað til verður París stúderuð, kortið lært, staðr ákveðnir og hugurinn ræstur.

Tiltekt þessa helgi, Humarhátíð næstu helgi og París helgin eftir það.  

Lífið er röð lexía sem maður verður að upplifa til þess að skilja